Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/28472 K.2013/22219

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 28/06/2004 gün ve 2004/735 - 909 sayılı hükümlülüğünün erteli adli para cezası olması nedeniyle aynen infazı hususunda karar verilmesi için mahkemesine ihbarda bulunulmuş olması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 27.12.2011 gün, 2011/8-183-304 sayılı kararında da, önceki cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmiş para cezası olması halinde, 765 sayılı TCY’nın 95/2. maddesi uyarınca aynen infaz kararı verilebileceği ve bu durumun karma uygulamaya neden olmayacağı açıkça belirtilmekle tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2004/735 - 909 sayılı hükümlülüğünün adli para cezasından ibaret ve kesin nitelikte bulunduğu ve Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan Tarsus Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2002 gün ve 2002/302-398 sayılı kararı ile tayin edilen 4 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2000/760 esas sayılı 124,- TL adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması,

yasaya aykırı olduğundan hükmün CMUK’ un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca sanık ... hakkındaki hükümden 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin tatbikine ilişkin bölümün çıkarılması, sanık ... hakkındaki hükümde TCK.nın 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Sanığın Tarsus Ağır

Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2002 gün ve 2002/302-398 sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK.nın 58.maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,