Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/28517 K.2013/2982

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada vekaletnamesi bulunan ve 19.04.2006 tarihli oturumda sanık müdafii olarak davaya kabulüne karar verilen Avukat Mustafa Paşkal'ın 21.09.2006 tarihli dilekçe ile vekillikten çekilmesinden sonra, 30.11.2006 tarihli baronun görevlendirme yazısı ile sanık müdafii olarak Avukat Düriye Uçar'ın görevlendirildiği, anılan Avukatın 27.12.2006 tarihli oturuma katıldığı, ancak gerek bu oturum gerekse sonrasında yapılan iki oturumda sanığın hazır olmadığı, sanık ve zorunlu müdafiinin yokluğunda verilen hükmün 13.11.2007 tarihinde zorunlu müdafiine tebliğ edildiği,

sanık müdafiinin 28.11.2007 tarihinde temyiz etmesi üzerine mahkemece 28.11.2007 tarihli ek karar ile yasal süreden sonra yapılması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, red kararının sanığa tebliğ edilmediği ve sanık müdafii tarafından da temyiz edilmediği, sanığın 24.12.2009 tarihinde öğrenme üzerine hükmü temyiz etmesi üzerine mahkemece, 26.01.2010 tarihli ek karar ile daha önce 28.11.2007 tarihli karar ile sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi nedeniyle, bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği,

bu kararın sanığa 12.03.2010 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın 15.03.2010 tarihinde bu kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın zorunlu olarak atanan müdafiiden haberdar olmaması ve 28.11.2007 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın da sanığa tebliğ edilmemesi karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair 28.11.2007 tarihli ek karar ile sanığın temyiz isteminin reddine dair 26.01.2010 tarihli ek karar kaldırılarak ve karar kesinleşmeden dosyanın ele alınıp,

sanık hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına ilişkin 27.01.2009 tarihli kararın da hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında katılanlar Muhammet Buğrahan Hanağasıoğlu ve Saffet Dikmen'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanığın geceleyin 03.00 sularında şikayetçi Saffet'in evine girerek bir adet cep telefonu aldığı, yine şikayetçi ...'ın evine girerek bir adet cep telefonu, iki adet saat, bir adet çakmak ve 70,00 TL para alarak kaçtığı, olay yerine gelen jandarmanın arama çalışmaları başlattığı, ancak kesintisiz bir takip olmaksızın sabah saat 07.50'de sanığın yakalandığı, şikayetçi Saffet'in evinden çalınan cep telefonunun sanığın üzerinden çıkmadığı,

şikayetçi ...'a ait eşya ve paranın ise üzerinde yakalandığı olayda, her iki şikayetçiye yönelik hırsızlık eylemlerinin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı tamamlanmış suçtan hüküm kurulması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının mümkün olmadığı kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında katılan Muhammet Buğrahan Hanağasıoğlu'na yönelik geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesine gelince:

1- Hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 20. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.’nun 253. maddesi uyarınca, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamına alındığı gözetilmeden ve taraflara uzlaşma önerisinde bulunmadan şikayetçi ...'a yönelik geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sabıkasız olan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,