Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/28556 K.2013/20122

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Video görüntü tutanağı içeriğine göre, sanığa atılı suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCY.nın 143. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından ve 2 yıl 6 ay hapis cezasının suçun zincirleme işlenmesi nedeniyle 1/4 oranında artırılması sırasında cezanın 2 yıl 13 ay 15 ... yerine, 3 yıl 1 ay 15 ... olarak belirlenmiş ise de, TCY.nın 62. maddesinin uygulanması ile sonuç cezanın 2 yıl 7 ay 7 ... hapis cezası olarak tayin edilmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm