Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/28892 K.2013/1091

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda, 29/09/2011 tarihinde verilen kararın, 24/01/2012 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, sanık tarafından 27/01/2012 tarihinde temyiz edildiği, mahkemenin, 6217 sayılı Yasanın 13. maddesi uyarınca, tebliğden itibaren 10 gün içinde temyiz harcını dosyaya yatırmadığı takdirde temyiz talebinin reddine karar verileceğine ilişkin 17/04/2012 günü tebliğ edilen ihtar yazısı üzerine sanığın 18/04/2012 tarihli dilekçesi ile maddi durumunun olmadığını, harcı ödeme imkanının olmadığını ve maddi olarak zor durumda olduğunu belirtip, dosyanın temyize gitmesini istediği, mahkemece 04/05/2012 arihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında harç alınması hükme bağlanmış ve anılan yasa maddesi Anayasa Mahkemesinin 20/10/2011 tarih ve 2011/54-142 sayılı kararı ile iptal edilerek,

iptal hükmünün kararın Resmi Gazetede yayımlandığı 29/12/2011 tarihinden başlayarak altı ... sonra (29/06/2012 tarihinde) yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin iptal hükmünün gerekçesini, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, mahkemeye erişim hakkının engellenmemesi bağlamında belirlediği kriterlerden biri olan ve adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirilen, “ödeme gücü olmayanlar bakımından etkili adli yardım sisteminin olması” koşulunun ülkemizde yeterince bulunmamasına dayandırdığı gözetildiğinde,

anılan hususun Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girmesi beklenmeksizin temel haklarla ilgili Uluslararası Sözleşmeler ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatları dikkate alınarak iç hukukta uygulanması gerektiğinden, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 04/05/2012 gün ve 2004/621 esas, 2011/455 karar sayılı ek kararı kaldırılarak, 29/09/2011 tarihli hükme yönelik temyiz itirazları nedeniyle yapılan inceleme sonunda;

Sanığın olay tarihinde katılana ait park halindeki kamyonun kapısını bilinmeyen bir şekilde açarak düz kontak yapmak suretiyle içindeki eşyalarla birlikte almak biçimindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/2. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 04/06/2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, sanık ... hakkındaki ilamın kesinleşmediğinin anlaşılması nedeniyle, infaza başlanılmış ise infazın durdurulmasına,