Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/28957 K.2013/22319

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK.nun 165/1, 62/1 maddeleri uyarınca belirlenen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi ve gün miktarı ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle adli para cezanın miktarının bulunması sırasında uygulama maddeleri olan TCK.nun 50/1.a, 52/1.maddelerinin hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir, Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK’nın adli para cezası başlıklı 52.maddesinin 1.fıkrasında “adli para cezası beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 61/8. maddesinde yer alan “adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.

Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur” biçimindeki düzenleme uyarınca, adli para cezasına hükmedilirken kanundaki sınırlar arasında temel cezanın gün birimi olarak belirlenmesi, artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde belirlenen gün miktarı karşılığında doğrudan adli para cezasının belirlenmesi ve indirim miktarının adli para cezası üzerinde yapılarak,

sonuç cezanın 4 gün karşılığı 80 TL olarak belirlenmesi yerine, 83 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek TCK’nın 52/1 ve 61/8.maddelerine aykırı davranılması ve fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin, doğrudan hükmedilen 5 gün adli para cezasına ilişkin indirimin uygulandığı bölümün çıkarılarak, yerine “Sanık hakkında hükmedilen 5 gün karşılığı adli para cezasından, suç konusunun değeri mağdurun şikayetçi olmaması göz önüne alınarak,