Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/29005 K.2013/21328

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık H.. Ö..'un temyiz isteminin incelenmesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına,karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık F.. E..'in temyiz isteminin incelenmesinde

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçe yasal ve yeterli değil ise de sanığın kırılan cam bedelini tazmin etmediği anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan,CYY’nın 231/6.maddesinin (c) bendinde yazılı “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın,aynen iade,suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerektiği” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle sabıkası bulunmayan sanığın suçu işledikten sonraki yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği nazara alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken,“sanığın cezasının ertelenmesi halinde tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat hasıl olmadığı” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında hırsızlık,işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-CYY'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a)Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

b)Mahkemece,sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c)Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın,aynen iade,suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenebilecek olan ölçülebilir,maddi zarar olduğu dosya içeriğine göre sanığa yükletilen hırsızlık suçu nedeniyle suça konu eşyanın ele geçirilerek müştekiye iade edildiğinin ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı katılanın maddi nitelikte bir zararının söz konusu olmadığının,daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığının ve hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “sanığın cezasının ertelenmesi halinde tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat hasıl olmadığı” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarında CMK'nın 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,