Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/29010 K.2013/20098

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Hırsızlık ve Mala Zarar Verme suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Konut Dokunulmazlığını İhlal suçundan verilen hükmün incelenmesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun sanığın tüm aşamalardaki beyanı ile birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilerek, sabıkasız olan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde

bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken; “mağdurun zararı giderilmediğinden” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Sanığın gözaltında kaldığı tarih ve sürelerin gerekçeli karar başlığına yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-d maddesine aykırı davranılması,