Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/2920 K.2013/26642

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Hakaret suçundan dolayı özel tahrik maddesi olan 5237 Sayılı TCK.nun 129. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken genel tahrik maddesi olan aynı Kanunun 29. maddesi ile indirim yapılarak hüküm kurulması, Sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, hakaret suçu yönünden katılanın bir tazminat talebi bulunmadığı anlaşılmakla,kayden sabıkası da bulunmayan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “mağdurun zararı giderilmediği” biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,