Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/29585 K.2013/22620

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mükerrir sayılan sanıklar hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de; bu husus 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca, mükerrirliğin yasal sonucu olup, infaz sırasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıkların birlikte suç işlemeye önceden karar verip, el ve işbirliği içinde hareket ederek; sanık D.. G..'nın gözcülük yapması, sanık S.. Y..'ın ise mağaza içerisindeki masanın üzerinde bulunan katılana ait çantayı çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden; yazılı şekilde aynı Kanunu 141/1 maddesi uyarınca, sanık D.. G.. hakkında ayrınca 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39. maddesi ile uygulama yapılması,

2- Sanık D.. G..'nin adli sicil kaydına esas ve mükerrirliğe esas olabilecek nitelikte diğer ilamların infaz tarihlerini içeren onaylı birer suretleri getirtilerek sonucuna göre mükerrirlik konusunda bir karar verilmesi gerekirken, kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’ nın 305/son maddesi gereğince mükerrirliğe esas alınması mümkün olmayan Ankara 1. Sulh Ceza mahkemesine ait 25.11.2008 gün, 1161-1460 sayılı ilamının esas alınması,