Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/29874 K.2013/30964

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık müdafii sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde kısa süreli hapis cezasına hükmedilirken sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-25/07/2010 tarihli ve 27652 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7.maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesinin 6.fıkrasına son cümle olarak eklenen “Sanığın kabul etmemesi halinde,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez.” biçimindeki düzenlemenin mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik ilk kararın verildiği 17/06/2010 tarihinde yürürlükte bulunmadığı, bu sebeple bu hususun mahkemesince sanığa sorulmasının mümkün olmadığı, esasen sanık müdafiinin beraat etmesi gerektiği yönündeki iddaları dikkate alındığında, karara bir itirazın olmadığı,

bu itibarla anılan karara sanık müdafiinin yaptığı itiraz üzerine, itiraz merciince karar kaldırılmış ise de, sanığa 6008 sayılı Kanunun 7.maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231.maddesinin 6.fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “daha önce CMK'nun 231. maddesi uyarınca karar verilmiş olsa da, bu karar itirazla kalkmış olduğundan yeniden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,