Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/29997 K.2013/1950

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için çıkartılan ilk tebligatın sanığın mahkemeye bildirdiği adrese çıkarıldığı, bu adreste sanığın ayrıldığının anlaşılması üzerine, Tebligat Kanununun 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 10. maddesi uyarınca Nüfus Müdürlüklerinde bulunan adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine tebligat yapılması,

burada adres kaydı olmaması halinde Tebligat kanunun 35. maddesine göre eski adrese tebligat yapılması gerekirken doğrudan, sanığın eski adresine 35. madde uyarınca çıkarılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğunun kabul edilmesi zorunlu olmakla, yasal temyiz süresini geçiren sanığın, sürenin geçmesinde kusuru bulunmadığından 10.09.2012 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip, mahkemenin 08.10.2012 tarihli temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verilerek, 26.11.2010 tarihli hükmün yapılan temyiz incelemesinde;