Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/4586 K.2012/7780

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- 6217 sayılı Yasanın 13. maddesi ile 492 sayılı Yasanın (1) sayılı Tarifesinin “Mahkeme Harçları” bölümünün, “IV. Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmının, tüm fıkralarıyla değiştirilip, b fıkrası ile Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularından da harç alınması hükme bağlanmış olmakla, Anayasa Mahkemesinin, bu konudaki, 20.10.2011 gün, 2011/54-142 sayılı iptal kararı Resmi Gazetede yayımlandığı 29.12.2011 tarihinden 6 ay sonra yürürlüğe gireceğinden, dosya içeriğinden temyiz harcı ödemediği anlaşılan sanık ...'ın, 23.11.2011 tarihli temyiz isteminin 1412 Sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...'in temyiz istemine gelince;

08.09.2011 tarihli gerekçeli karar, sanık ...'in, 16.02.2011 günlü duruşmada bildirdiği adrese tebliğ edilmiş ise de, 12.04.2011 tarihli, posta yoluyla gönderdiği mazeret dilekçesinde bildirdiği en son adresinin farklı olması ve bu adrese usulüne uygun tebligat yapılmaması karşısında, 19.10.2011 günlü temyiz istemi, öğrenme tarihi itibariyle süresinde kabul edilip, 20.10.2011 tarihli ret kararı kaldırılarak, 08.09.2011 tarihli hükme yönelik incelemede;

a) Sanığın mala zarar verme suçu yönünden;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b) Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun, 5271 Sayılı Yasanın 253.maddesinde, 5560 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alınması, uzlaşma kapsamında bulunan bir suçun, bu kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağına ilişkin aynı maddenin 3.fıkrasına, 26.06.2009 gün, 5918 Sayılı Yasanın 8.maddesi ile eklenen cümlenin, suç tarihinden sonra 09.07.2009 günü yürürlüğe girmesi karşısında, CMK.'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yaptırılmadan hükümlülük kararı verilmesi,