Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/4626 K.2013/27629

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında katılanlara karşı hakaret ve sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11–250 esas, 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması,

manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanların bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanık ...'ya atılı hakaret ve sanık ...'ya atılı yaralama suçlarından doğan herhangi bir maddi zararın da bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu anlaşılan sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup