KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2012/4860 E., 2012/3949 K.·Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kesin Hüküm Yargılamanın Yenilenmesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2012
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]
5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 311 ]
5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 318 ]
5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]
"İçtihat Metni"
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
05.05.2010 tarihli ön inceleme sırasında, CMK'nın 318/1. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi isteminin kabulüne karar verilmesi nedeniyle, aynı Yasa'nın 323/1. maddesi kapsamında önceki hükmün onaylanması niteliğindeki 15.09.2010 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin kararın temyizi kabil olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;
Gaziantep Sekizinci Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 30.03.2009 gün, 2008/977, 2009/356 sayılı kararı ile sanığın, elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkumiyetine ve 5271 sayılı Yasa'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 03.05.2011 gün, 2011/4-61,79 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, CMK'nın 223. maddesinde sayılan, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm değildir. Hükmün açıklanması, düşme kararı verilmesi veya yeni bir mahkumiyet hükmü kurulması halinde, temyiz incelemesine konu olabilecektir.
CMK'nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi, ancak kesin hükümlere karşı başvurulabilecek olağanüstü bir yasa yolu olup, hüküm niteliğinde bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yargılamanın yenilenmesi isteminin, CMK'nın 318/1. maddesi uyarınca kabule değer olmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, anılan madde uyarınca istemin kabulüne karar verilip, yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2012/4860, K. 2012/3949, 22 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama