Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/5213 K.2013/27730

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık S.. P..'ın adli sicil kaydında bulunan; Kozan Sulh Ceza Mahkemesinin 05/03/2003 tarih 2002/202 esas ve 2003/155 karar sayılı ilamın sanığın görevli memura menfi mukavemet suçundan 765 sayılı TCK.nun 260 ve 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince para cezası mahkumiyetine ilişkin olduğu, 765 sayılı TCK.nun 260. maddesine ilişkin ilamın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununu karşısında hukuki sonuçları araştırılarak sonucuna göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınamayacağının gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 51/1-a bendine göre tayin olunan hapis cezalarının, sanığın adli sicil kaydına göre ertelenmesine engel mahkumiyeti bulunmadığı belirlenen sanık hakkında ertelemeye yer olmadığına karar verilirken, aynı Kanunun 51/1-b bendinde belirtilen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken,

“sanığın suçu işledikten sonra yargılama sırasında suçlamaları kabul etmediği ve davranışları ile ileride tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde kanaat oluşmadığı anlaşıldığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

5-Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan ve hapis cezasına ilişkin geçmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında sair tehdit suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,