Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/5872 K.2014/1780

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi bulunan,katılan ve sanıkla aynı köylü olan tanıklar Musa ..,Bayram ..,Mustafa .. ve Ahmet ..'ın “sanığın,katılana hakaret ettiğini” beyan etmelerine karşın olay yerine ölçüm yapmak amacıyla giden tanık Yaşar..'ın “sanıkla katılanın tartıştıklarını ve karşılıklı küfürleştiklerini” beyan etmesi karşısında hangi tanığın beyanına hangi gerekçeyle itibar edildiği açıklanarak sanık hakkında TCK'nın 129.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükmolunan cezadan TCK'nın 62.maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç cezanın 87 gün karşılığı 3.480 TL yerine, 88 gün karşılığı 3.520 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih,2008/2-149 esas,2008/163 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedenini oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun,objektif koşulların varlığı halinde,diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilmesi gerektiği ve CMK'nın 231.maddesinin 5.fıkrasının son cümlesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade edeceğinden,TCK'nın 50.maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi ve 51.maddesindeki cezanın ertelenmesine ilişkin düzenlemelere göre daha lehe olduğu

gözetilmeden,“seçenek yaptırım uygulandığından CMK'nın 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına”biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığının açıklanması,