Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/6914 K.2014/2136

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ve katılanların soruşturma aşamasında verdikleri ayrıntılı ifadelerinin içeriğine göre, sanığın, katılanların kendisiyle buluşması ve görüşmesi maksadıyla telefonla aradığı katılan Nilüfer. “Yaşadığımız aşkı unuttun mu, hem halan ile hem de seninle birlikte oluyordum, siz benim evime geliyordunuz, ben de sizin evinize geliyordum, banyoda birlikte seks yapmıştık” ve “siz beni arayın gelip buluşalım beni tanımanıza gerek yok, ben sizi bulur alırım”; katılan S..

K..'yı ise “Ben ömer .. ben seni tanıyorum, bu uluönder bloklarında oturuyorum, sana adres vereceğim oraya geleceksin” ve “senin bende emanetlerin var, elimde CD.lerin ve fotoğrafların var, bunları sana vereceğim, senin eşini tanıyorum, eşin öğretmen evinde çalışıyor, seni yuvanı yıkacağım, senin iki tane çocuğun var, sana her gün işkence yaşatacağım, her gün kapına CD bırakacağım” diyerek tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında,

sanığın eyleminin şantaj suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek sanığın 5237 sayılı TCK.nun 107/1-2 maddeleri uyarınca yargılanması için görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,