Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/8072 K.2012/12789

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mühürlü sayacını devre dışı bırakmak suretiyle kaçak elektrik kullanmak biçimindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/2, 522. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, mahkemece suça konu elektrik bedeli çok aşırı olduğundan 765 sayılı TCK.nun 522. maddesi uyarınca sanığın cezasından artırım yapılacağından, 5237 sayılı TCK. lehe kabul edilerek 142/1-f ve 203/1. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği,

765 sayılı TCK.nun 492/2. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-f ve 66/1-e, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve mühür bozma suçunun 492/2. maddesinde belirtilen elektrik hırsızlığı suçunun unsuru olduğu gözetilerek,

mühür bozma suçundan verilen adli para cezasının miktarı yönünden temyizi olanaksız olan mühür bozma suçundan verilen hükmünde bu nedenle temyiz kapsamında incelemesinin yapılmasına, 21.08.2002 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddesinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolmuş bulunması,