Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/9723 K.2012/13790

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Verilen kararda temyiz süresi belirtilmemek suretiyle yanılmaya sebep olunduğundan sanık ... ile hükümlü ...'nin temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında kurulan 21.10.2003 tarih ve 2001/1336-2003/649 sayılı ilk mahkumiyet kararını sanık ... temyiz etmediğinden bu sanık yönünden mahkumiyet kararının kesinleştiği sanıklardan ...'in temyizi üzerine ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.10.2005 tarihli yazıları ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK ve 5271 Sayılı CMK hükümleri uyarınca sanık ...'in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle iade edildiği,

mahkemenin her iki sanık yönünden duruşma açarak yaptığı yargılama sonucunda 11.05.2006 tarih ve 2005/1800-2006/447 sayılı kararla mahkumiyetlerine karar verildiği bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesinin sanık ... hakkında kesinleşen mahkumiyet hükmü ile ilgili yargılamayı uyarlama yargılaması olarak kabul ederek her iki sanık yönünden mahkumiyet kararının 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla değişik 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesiyle bozulmasına karar verdiği ve mahkemenin duruşma açıp bozma ilamına uyduğu

ve yaptığı yargılama sonucunda 24.03.2009 tarihli mahkumiyet kararını verdiği belirlenerek yapılan incelemede,

1- Sanık ...'e atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan yedi yıl altı aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Hükümlü ... hakkında uyarlama yargılaması sonucunda kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik hükümlünün temyiz itirazlarının incelenmesinde

Hükümlü hakkında verilen ilk mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra yapılan yargılamalar uyarlama yargılaması niteliğinde olduğundan tebliğnamadeki, sonra kurulan mahkumiyet hükümlerinin hukuki değerden yoksun olduğuna ve temyiz talebinin reddedilmesi gerektiği yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.