Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/9732 K.2012/18305

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... müdafii ile sanık ...’in temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Hükümlü ...’nın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin 19.11.2003 tarihli ilk hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanık ... müdafiinin 19.11.2003 tarihli hükme yönelik temyiz istemi ile ilgili olarak ise, temyiz süresinin geçtiği gerekçesiyle 05.12.2003 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verildiği, bu kararın sanık ... müdafii tarafından temyiz edildiği, ayrıca sanık ...’nın kendisi hakkındaki 19.11.2003 tarihli mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği, Yargıtay 10.Ceza Dairesi’nin 14.11.2005 tarihli kararı ile sanık ... ile ilgili olan temyiz isteminin reddine dair ek kararın onandığı,

böylece sanık ...’in hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin 19.11.2003 tarihli ilk hükmün kesinleştiği, Yargıtay 10.Ceza Dairesi’nin 14.11.2005 tarihli kararı ile sadece sanık ... hakkındaki 19.11.2003 tarihli mahkumiyet hükmünün bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada haklarındaki mahkumiyet hükümleri kesinleşmiş olan ... ve ...’in tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, bu kişiler hakkında 04.06.2009 tarihli ikinci mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmakla, adı geçen sanıklar yönünden kurulan yeni hükmün hukuki değerinin bulunmadığı,

kaldı ki ilk mahkumiyet hükmünden sonra sanıklar ... ve ... hakkında sonradan yapılan yargılamanın uyarlama yargılaması olduğu kabul edilse bile kesinleşen hükümle ilgili sonradan yürürlüğe giren Yasanın değerlendirilmesi için yapılan uyarlama yargılaması ile genel yargılama farklı olup birlikte görülemeyecekleri ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca hükümlüler ... ve ... hakkındaki davanın ayrılmasına karar verildikten sonra, uyarlama yargılaması yapılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulduğundan;

hükümlüler ... ve ... hakkında yeniden kurulan 04.06.2009 tarihli ikinci mahkumiyet hükmü hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, konusu bulunmayan temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesinin yollaması ile 1412 sayılı CMK’nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE;

Yazı İşl. Müd.Y. AU*d