Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/9783 K.2012/18529

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanıklar ..., ..., ..., hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 7/3. maddesine göre anılan yasanın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “TCK’nun 58. maddesi uyarınca verilen hapis cezasının mükerirlere özgün infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince,

Sanığın soruşturma evresindeki tanık sıfatıyla alınan 02.10.2001 tarihli beyanında, sanıklardan ...’ in kendisine, “Şabanözüne gidelim, orada birini göreceğim” dediğini, saat 21.30 sıralarında Şabanözüne geldiklerini, Ali’nin parkta beklemesini söyleyerek arkadaşını görmeye gittiğini, yaklaşık bir saat sonra gelerek “hadi gidelim arkadaşımı bulamadım” dediğini, ...’ya gelip ayrıldıklarını, Ali’nin kendisinin yanından ayrıldığında hayvan çaldıkları yere keşif yapmaya gittiğini ve hırsızlık olayının sonradan öğrendiğini kovuşturma evresinde de kesinlikle böyle bir suçun içinde bulunmadığını savunması karşısında,

sanığın diğer sanıklarla dayanışma ve karar birliği içerisinde hareket ettiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,