Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/10621 K.2014/3127

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen kararın sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğe çıkartıldığı, tebligat evrakının mahalle muhtarına bırakıldığının evraka şerh düşüldüğü ancak mahalle muhtarlığının 02.04.2012 tarihli yazısında tebligatın yapıldığı belirtilen tarihte sanık adına muhtarlığa bırakılmış bir evrakın bulunmadığının belirtildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin eski hale getirme talebi kabul edilerek ve temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;