Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/10940 K.2013/17251

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 23.11.2012 günlü hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği halde, sanığın vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden, sanık aleyhine vekalet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “toplam 259.60 TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına” ve “katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1200.00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ibarelerinin çıkartılarak, yerine “yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Mühür bozmak suçundan kurulan 31.12.2009 tarihli, 2009/180-477 sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6352 sayılı Yasanın 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 31.07.2012 tarihli iade kararı sadece elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan 31.12.2009 tarihli hüküm ile bu hükme karşı yapılan sanığın temyiz başvurusunun geçerli olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Adli sicil kaydında yer alan sabıkası hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından ibaret olan ve 5237 sayılı TCK.nun 51/1-a maddesine göre tayin olunan cezasının ertelenmesine yasal engel bulunmayan sanık hakkında ertelemeye yer olmadığına karar verilirken; “sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını” irdeleyen gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturma ve yargılama aşamasında açıkça pişmanlığını ifade eden sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,