Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/11132 K.2014/613

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II-Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlenmesine karşın sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106-108. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alındığında, adli para cezasından ibaret sonraki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın