Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/11231 K.2014/2255

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Haklarında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri kesinleşen diğer sanıklar B.. I.. ve M.. T..'ın başka bir suçtan yakalandıkları sırada yakınana ait araçtan da hırsızlık yaptıklarını ikrar ettikleri ve B.. I..'ın kolluktaki ifadesinde çaldıkları eşyayı M.. T..'ın sanık C.. Ö..'a sattığını söylemesine rağmen, M.. T..'ın bu yönde bir ifadesi bulunmadığı gibi atılı suçu kabul etmeyen sanığın işyerinde yapılan aramada suç eşyasının ele geçirilmediği, diğer sanık B..

I..'ın sonraki ifadelerine ise çalıntı eşyayı sanığa sattıklarına dair bir iddiasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksine, diğer sanık B.. I..'ın sonradan geri aldığı kolluk ifadesi dışında, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar gösterilip, karar yerinde tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,