Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/11736 K.2013/13705

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlırının incelenmesi neticesinde;

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olup, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınana ait dükkanın camını kırıp içeri girerek yazar kasada bulunan 25-30 TL. miktarındaki parayı çalan sanık hakkında şartları ve koşulları oluşmadığı halde, yakınanın toplam zararının azlığı ve basit değerde olduğu kabul edilerek TCK.nun 145. maddesi uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesine hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

B-İşyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında sanığa hükmolunan cezanın TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan sanık hakkında yaşı nedeni ile 1/2 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın doğru belirlenmiş olması karşısında uygulama meddesinin TCK.nun 31/2.maddesi yerine aynı Yasanın 31/3.maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa yüklenen işyeri dokonulmazlığını bozma suçunun müeyyidesinin alt sınırının 2 yılı aşmadığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında.

5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddelerini değiştiren 5560 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce kasten işlenen ve alt sınırı iki yılı aşmayan hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar yönünden suça sürüklenen çocuklarla ilgili uzlaşma mümkün bulunduğu halde, uygulama olanağı bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 24. maddesine göre, 5560 sayılı Yasanın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiği gözetilmeden,

iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan 5271 sayılı CMK.nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak sanığın yasal temsilcisi ve sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçen mağdura uzlaşma önerisinde bulunulup sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, uzlaşma hükümleri uygulanmadan eksik inceleme ve soruşturma sonucu iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,