Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/12360 K.2013/15649

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 22/07/2008 tarihli ve 2008/287 E., 2008/572 K. sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Dairemizin 21/07/2012 tarihli gönderme kararı sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olmasına, mühür bozma suçundan kurulan 22/07/2008 tarihli karar hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen mühür bozma suçu yönünden kurulan 14/11/2012 tarihli ikinci kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamdaki adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK.nun 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı maddenin son fıkrası gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Sanığa Aydın 2 sulh ceza mahkemesinin 10.2.2006 tarih ve 2005/162 esas, 2006/41 karar sayılı hükmüyle verilen 200,00 YTL adli para cezası nazara alınarak TCK nun 58/6 maddesi

uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, TCK 58/7 madde uyarınca sanığın cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 14/11/2012 tarihli 2012/576 E. ve 2012/542 K. sayılı hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;