Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/12850 K.2014/5163

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sokakta park halinde duran otomobili kilitli kapısını zorlayarak açıp düz kontak yapmak suretiyle çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCY.nın 142.maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın (e) bendi ile uygulama yapılması, her iki bentte cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından ve sanık hakkında TCY.nın 142/2-d maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı tanınmadan anılan Yasanın 142/1-e maddesinin uygulanması, daha az ceza gerektirmesi ve sanık lehine olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, ancak “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm