Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/13070 K.2014/4201

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın, yakınana ait evin damında bulunan kafeslerdeki güvercinleri çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 141/1. maddesinden hüküm kurulması,

2- Yakınanın 20.09.2010 tarihli kolluk ifadesinde 22 güvercinin çalındığını belirttiği, buna karşılık 27.09.2010 tarihli kolluk ifadesinde ise 14 güvercinin geri döndüğünü, 8 güvercinin çalındığını, bunların tamamının da tanık C..

A.. tarafından iade edildiğini, kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği halde, 18.10.2011 tarihli duruşmada sanığın 22 güvercinini çaldığını, bir kısmını iade ettiğini, sanıktan şikayetçi olduğunu belirttiği anlaşılmakla; sanığın, yakınana ait 8 güvercini aldığını kabul ettiği 27.09.2010 tarihli kolluk ifadesi ile sanığın kendisine 7-8 güvercini emaneten bıraktığını belirten tanık Cumaali'nin de aynı tarihli kolluk ifadesi göz önünde bulundurularak,

yakınanın beyanları arasındaki çelişkiler giderilip, suça konu güvercinlerin miktarı ile ne kadarının, ne şekilde ve kim tarafından kendisine iade edildiği açıklığa kavuşturularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma olasılığının tartışılmamış olması,