Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/13216 K.2013/14859

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında ...'ya karşı işlediği mala zarar verme, ...'a karşı işlediği hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükmün incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a karşı işledikleri mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar müdafiilerinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ya karşı işledikleri mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların 28/05/2009 tarihli sorgu tutanağında olay nedeniyle mağdurun uğradığı zararı karşılamaya hazır olduklarını belirttikleri, mağdur ...'nın ise 20/07/2009 tarihli duruşmada aracında 70 TL tutarında zarar meydana geldiğini, zararının giderilmediğini, ancak sanıklardan maddi ve manevi zarar talebinin olmadığını belirtmesi karşısında, sanıkların suç nedeniyle oluşan 70 TL zararı tazmin iade edebilmesi için bir ödeme noktası tayin edilip sonucuna göre sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik kovuştuma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında ...'ya karşı işledikleri hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların, mağdur ...'ya ait otomobilin kilitli kapısını, tornavidayla zorlayıp kilit kısmına zarar (kilidi bozarak) vererek kapıyı açıp otomobil içindeki teyp ile cep telefonunu çalmaktan ibaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden aynı kanunun 142/2-d maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

5- Sanıklar ... ve ... hakkında ...'a karşı işledikleri hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

a) Oluş ve dosya kapsamına göre sanıkların, mağdur ...'a ait olup geçici olarak mağdur ...'da bulunan otomobili çalıp akaryakıtı bitinceye gezdikleri, daha sonra hakkında beraat kararı verilen sanık ...'dan “Yusuf Abinin arabasını bulduk, onu, evinin oraya bir çekelim” diyerek yardım istedikleri ve hep birlikte otomobili aldıkları yere götürdükleri sırada mağdur ...'nın tesadüfen otomobili görüp sanıkların yanına geldiği,

sanıkların adı geçene “Dayı biz arabayı çay kenarında bulduk, seni tanıdığımız için arabayı arkaya bağladık ve senin evin önüne getiriyorduk” dedikleri, mağdur ...'nın talebi üzerine otomobili çaldıkları yere bıraktıklarının anlaşılması karşısında sanıklara atılı eylemin 5237 sayılı TCK.nun 146. maddesinde düzenlenen kullanma hırsızlığı suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmemesi,

b) Sanıkların, sokak üzerinde park halinde bırakılan mağdur ...'a ait sağ kapı kilidi bozuk otomobili düz kontak yapmak suretiyle çalmaları biçimindeki eylemlerinde, aracın kontak kilidi ayrıca aracın muhafazasını da sağladığından, eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b. maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden aynı kanunun 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması,

c) Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğunun kabul edilerek hüküm kurulmasına göre soruşturma aşamasında etkin pişmanlık gösterdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesi yerine aynı kanunun 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,