Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/13610 K.2013/11694

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunun 11. maddesine göre, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği, sanık ve müdafinin yokluğunda verilen kararın sanığın müdafiisine tebliği için çıkartılan tebligatın, müdafiinin adresinden ayrıldığı gerekçesiyle iadesi üzerine, ilgili barodan da sorularak adresi tespit edilerek kararın usulüne uygun olarak müdaffiine tebliği gerekirken, müdafiinin adresinde bulunamadığı gerekçesiyle bu kez sanığa 24.02.2009 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüz olduğundan, sanığın 06.03.2012 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, yakınana ait iş yerinin, dosya içeriğine göre muhkem olduğuna dair delil bulunmayan cam kapısını kırmak suretiyle işlediği hırsızlık eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1- e, 66/2, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin suçun işlendiği 07.02.2005 gününden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,