Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14475 K.2014/5051

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ...'a atılı tehdit suçuna yönelik temyiz incelemesinde,

CMK'nın 231/12.maddesi gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanık ...'a atılı hakaret suçuna yönelik temyiz incelemesinde,

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın katılan ...'a yönelik sarfettiği "Allahını, kitabını sinkaf ederim" şeklindeki sözlerinde, hakaretin muhatabının katılan olduğu, Allah, peygamber, kutsal kitap gibi dini değerlere yönelik ve onları hedef alan tahkir kastının bulunmadığı gözetilmeden, TCK.nun 125/1. maddesi yerine suç vasfının hatalı değerlendirilmesiyle uygulama yeri bulunmayan aynı Kanunun 125/3-c maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Sanığın suç tarihinde katılanlara birer kez hakaret ettiği iddiasıyla dava açıldığı ve hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilerek, iddianamede yer almayan ve başka tarihlerde söylendiği kabul edilen hakaret sözleri hakkında ek iddianame düzenlenmesi sağlanmadan, ek savunma hakkı verilmekle yetinilmek suretiyle, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanarak fazla ceza belirlenmesi,

3-Kabule göre;

a- Sabıkasız olan sanığa atılı TCK.nın 125/3-c maddesinde düzenlenen hakaret suçunun seçimlik ceza içermesi nedeniyle, hapis cezasının tercih

edilmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçeye dayanılarak kullanıldığının kararda gösterilmemesi ve temel ceza olarak 1 yıl hapis cezası belirlendikten sonra, bu ceza üzerinden TCK.nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

b- Sabıkasız olan sanığa verilen cezaların ertelenmemesinin gerekçesi olarak, kısa kararda "çok sayıda sabıkası bulunması ve geçmişteki halinin” gösterilmesine karşın, gerekçeli kararda ise “eylemlerinin süreklilik arz etmesi, ve agresif kişiliği” biçiminde farklı bir gerekçe gösterilmek suretiyle hüküm karıştırılarak gerekçesizliğe yol açılması,