Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14692 K.2014/7242

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun' a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait işyerine kilitli kapıyı zorlayarak içeri girip 50 TL bozuk para ile işyeri önünde bulunan araca ait kontak anahtarını da alarak bu anahtarla aracı çalıştırmak istediği ancak başarılı olamadığı, ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin suça sürüklenen çocuğu olay yerine yakın saklanmış olduğu yerde yakaladığı olayda;suça sürüklenen çocuğun işyeri içerisindeki eylemini tamamladığı, haksız yere ele geçirmiş olduğu anahtarla aracı çalma eyleminin ise teşebbüs aşamasında kaldığı , 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca hakkında aynı yasanın 142/2-d,35 ve 142/1-b maddelerinin ayrı ayrı değerlendirilmesi sonucu belirlenecek en ağır cezayı içeren uygulamaya göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

a)Kabule göre de;

hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesi uyarınca haksız yere elde bulunduran anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçundan kurulan eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabulde bu yolda olmasına rağmen yasal olmayan gerekçeyle aynı yasanın 35.maddesi gereğince indirim yapılmayarak fazla ceza tayini,

b) hakkında haksız yere elde bulunduran anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlığa teşebbüs suçundan iddianamede açılan davada TCK.nın 35. maddesinin uygulanması istenildiği halde ek savunma hakkı tanınmadan anılan maddenin uygulanmaması,