Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14708 K.2014/3856

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın niteliği itibariyle temyizi mümkün olmayıp itirazı kabil olduğundan, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanıkların dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

4- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK.nun 53. maddesinin 4. fıkrası hükmüne aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,