Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14753 K.2014/10015

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; 1- Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

15.02.2011 tarihli olay tutanağında, işyerinin giriş aliminyum kapı kilit kısmında zorlama izleri olduğu ve kilit dilinin dışarıda olduğu belirtilmekle beraber, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, işyeri kapısının basit bir zorlama ile açılabileceğinin belirtilmesi ve mağdurun da 18.03.2011 tarihli oturumdaki beyanında işyeri kapısının zorlama neticesi açıldığını ve kırık bir tarafının olmadığını beyan etmesi karşısında, sanıkların mala zarar verme suçundan beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine,

işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- İlçe otogarında bulunan otobüs yazıhanesinden çeşitli eşyaları çalan sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-b maddesiyle hüküm kurulması,

b- Sanıklar hakkında, hırsızlık suçundan temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

c- Mağdurun 18.03.2011 tarihli oturumda, bütün zararının sanıkların babaları tarafından karşılandığını beyan etmesi karşısında, zararın giderildiği tarih de sorularak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY.nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,