Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14864 K.2014/5268

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin istemi üzerine baro tarafından atanıp kararı temyiz etmeyen müdafiiden, suça sürüklenen çocuğun haberinin olduğu yönünde dosyada herhangi bir bilginin bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 gün ve 2008/9-7 Esas, 2008/56 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafii atandığından haberdar edilmediği durumlarda müdafiine yapılan tefhim veya tebliğ, kendisine bağlanan hukukî sonuçları doğurmayacağından kararın kesinleşmediği, suça sürüklenen çocuk yönünden yasa yolu süresinin de 28/02/2013 tarihinde gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesi üzerine başlayacağı ve 04/03/2013 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında temel cezalar alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edilirken mahkemece gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli kabul edilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yakınanın, işlettiği pastaneye yevmiye ile çalıştırmak üzere denemek için işe aldığı sanığın suç tarihinde gündüz vakti saat 07:55 sıralarında, gelen siparişi götürmek için yakınanın iş yerinden ayrılması üzerine iş yerinde bulunulan kasanın kilidini zorlayarak açıp, içinde bulunan 920 TL kağıt para ile 70 TL civarındaki bozuk parayı alarak iş yerini terk ettiğinin kabul edilmesi karşısında; yakınanın iş yerindeki kasayı kilitlemek suretiyle bırakmış olması nedeniyle bir teslimden söz edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,