Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/14944 K.2013/15602

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosaya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın katılana ait evin içerisine girerek salondaki kutu içerisindeki parayı almasından sonra farkedilmesi ile sanığın evden kaçamadan yakalanması şeklindeki eyleminin, hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu ve hükmün gerekçesinde de eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilmesine rağmen, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi uygulanmayarak fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi gereğince sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatın oluşup oluşmadığı hususunu irdeleyen gerekçeye dayandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçunda; 5271 sayılı CMK.nun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, aynı maddenin 6.fıkrası gereğince ‘Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda varılan kanaate’ ilişkin gerekçeye dayandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile karar verilmesi,