KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/14991 E., 2014/4025 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Suç eşyasının satın alınması, kabul edilmesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar, suça sürüklenen çocuk müdafii
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık,mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kamu davası açıldığı ve mahkemece suça sürüklenen çocuğun eylemi suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi olarak kabul edildiği halde, eylem bölünerek suça sürüklenen çocuk hakkında hem hırsızlık,işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından beraat hem de suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
5237 Sayılı TCK’nın 50/3.maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 Sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesinde ise “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının
ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu taktirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu itibarla suça sürüklenen çocuk Kamil hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/14991, K. 2014/4025, 17 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama