KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/15015 E., 2014/5115 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlali, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içinde bulunan evraklara göre Bursa 5.Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/100 esas sayılı ve 09.06.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında yakalama emrinin düzenlendiği, yakalama emri ile ilgili kayıtların Yavuz Selim Polis Merkezi Amirliğinde tutulduğu ve evrakın takibinin anılan polis merkezi tarafından yapıldığı,
sanığın “sokakta dolaşırken polis memurlarının kendisine kimlik sorduklarını, yakalanmamak için polislerden kaçtığını, polislerin takibinden kurtulabilmek ve saklanabilmek için apartmanın çatı katına çıktığını, başka bir amacının bulunmadığını” beyan ettiği, soruşturma sırasında ifadesi alınan tanık ...'nun anlatımlarının da sanığın savunması ile uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, olay tarihinde gece saat 23:00 sıralarında heykel mevkii civarında görevli polis memurlarının kimliklerinin tespit edilmesi ve duruşmada dinlenilmesi,
sanığa kimlik sorup sormadıkları, sanığın polis memurlarından kaçıp kaçmadığı ve sanığın polis memurlarınca takip edilip edilmediği hususlarının açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, sanığın savunmasının aksine hırsızlık suçunu işlemek kastı ile hareket ettiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu açıklanmadan yetersiz gerekçeye ve eksik araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/15015, K. 2014/5115, 26 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama