Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/15196 K.2013/24611

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6352 sayılı Kanunun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.07.2012 tarihli iade kararı sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olmasına, mühür bozma suçundan kurulan 27.09.2011 tarihli karar hukuki varlığını devam ettirmesine rağmen mühür bozma suçu yönünden kurulan 04.12.2012 tarihli ve 2012/555 sayılı ikinci kararın mühür bozma suçu yönünden yok hükmünde olduğu gözetilerek,

o yer Cumhuriyet Savcısı'nın sanık hakkında mühür bozma suçundan 27.09.2011 tarihinde verilen karara ve katılan vekilinin 10.12.2012 havale tarihli temyiz isteminin ise sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iadesi sonrasında karşılıksız yararlanma suçundan 04.12.2012 tarihinde verilen karara ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede,

I-O yer Cumhuriyet Savcısı'nın, sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 27.09.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uyap sisteminde yapılan sorgulamada, temyiz dilekçesinin 27.10.2011 tarihinde havale edildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin karşılıksız yararlanma suçundan verilen 04.12.2012 tarihli beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,