Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/15392 K.2014/4338

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı TCK.nun 116/1-4 maddesi yerine aynı yasanın 116/2-4 maddesi olarak belirlenmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuğun gelen sabıka kayıtlarının incelenmesinde benzer suçlardan birden fazla sabıkasının bulunduğu,pişmanlık göstermeyen davranışları dikkate alındığında tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşmaması,suç konusunun önem ve değeri,meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak takdiren ve teşdiden atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verildiği,5237 sayılı TCK.nun 61.maddesine göre yasal ve yeterli gerekçe gösterildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Müştekinin olay tarihinde akşam saat 20:00 sıralarında evden ayrıldığını,ertesi gün saat 21:00'da evine geldiğinde olayı fark ettiğini, belirtmiş olması karşısında suçun işlendiği zaman diliminin kesin olarak bilinmemesi nedeniyle “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerekirken, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından suçun gece vakti işlendiği kabul edilerek, 5237 sayılı TCY.nın 143 ve 116/4. maddeleri uygulanarak hüküm kurulması,