Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/15777 K.2014/5106

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu aracın sol ön kapısının dış yüzeyinde tespit edilen parmak izlerinin yakınanın yanında çalışan bir kişiye ait olduğunun tespit edildiği, MOBESE kamerası görüntüleri ile ilgili bilirkişi raporunda görüntülerde yer alan üç kişinin yüzlerinin net olarak teşhis edilemediği, ancak bu kişilerden birisinin fiziki yapısının suça sürüklenen çocuğa benzediğinin belirtildiği,

suça sürüklenen çocuğun ifadesinde “üzerine atılı suçu işlemediğini, görüntülerin kendisi ile ilgili olmadığını, ancak akrabaları olan Aysel, Ayşe ve Gülizar'ın kendisine çok benzediklerini ve eylemi bu kişilerin yapmış olabileceklerini” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, çocuğun savunmasında belirttiği kişilerin duruşmaya çağrılıp dinlenilmeleri, MOBESE kamerası kayıtlarında eylemi yaptıkları görülen kişilerin kimliklerinin kesin olarak teşhis edilmesi,

sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun taklit anahtarla hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin mahkemede vicdani kanaatin oluşmasını sağlayan kanıtlar gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurularak 5271 Sayılı CMK’nın 34/1 ve 230.maddelerine aykırı davranılması,