Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/1589 K.2013/12144

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Yasanın 5.maddesi uyarınca hükmolunan tedbir kararının aynı yasanın 14.maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olması karşısında, itiraz üzerine, Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2009 gün ve 2009/638-503 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmesiyle hükmün kesinleştiği belirlenmekle, sanık müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Dairemizce 13.12.2012 günü yapılan inceleme sonunda, suça sürüklenen çocuk ... yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine dair 2012/11510-48295 sayılı kararda, inceleme tarihinin sehven 13.12.2011 olarak gösterildiği anlaşılmakla, 5560 sayılı Yasanın 29. maddesi ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca ilam tarihinin 13.12.2012 olarak DÜZELTİLMESİNE karar verilerek, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hüküm yönünden yapılan incelemede;

Yerel mahkemenin 11.09.2009 günlü aynen infaza ilişkin ek kararı, önceki hükümle tayin olunan cezanın yerine getirilip getirilmeyeceğinin belirlenmesine yönelik, 5275 sayılı Yasanın 98.maddesi kapsamında infaza ilişkin bir karar olup, aynı Yasanın 101.maddesi uyarınca itirazı kabil olmakla tebliğname düşüncesine katılınmamıştır.

Sanık müdafii ile kendisine müdafi atandığından haberdar olan suça sürüklenen çocuğun yüzlerine karşı verilen 21.04.2009 tarihli hükümde, yedi gün içinde mahkemeye verilecek dilekçeyle ya da mahkeme zabıt katibine beyanla temyiz isteminde bulunulabileceği belirtilmekle, başvuru mercii gösterilmiş olduğundan ve yüze karşı verilen hükümde temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağında tereddüt bulunmadığı gibi temyiz süresinin ne zaman başlayacağının gösterilmemesi sanığın avukatı yönünden yanıltma oluşturmayacağından, yasal süresi içerisinde temyiz

başvurusunda bulunulmaması üzerine kesinleşen hükmün infazı sırasında, seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmeyen hükümlü hakkındaki 11.09.2009 tarihli aynen infaza ilişkin ek karara, sanığın 28.10.2009 günlü itirazı üzerine, Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2010 gün ve 2010/75-60 D.İş sayılı kesin nitelikteki kararı hukuken geçerli olup, ortada temyiz incelemesine konu herhangi bir hüküm ya da istem bulunmadığından dosyanın bu sanık yönünden incelenmeksizin İADESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, soruşturma evresinde adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen, hırsızlık suçunun farik ve mümeyyizi olmadığına ilişkin rapor üzerine davaya konu hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 30.04.2008 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına kararı verilmesi ve aynı tarihte düzenlenen iddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca tedbir kararı istenmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında açılmış bir dava bulunmadığı halde yeniden rapor aldırılarak yazılı şekilde hükümlülük kararı verilmesi,