KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/1641 E., 2013/23674 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yokluğunda verilen hükmün, sanığın sorguda belirttiği adreste, birlikte yaşadığı kızı Şenay DÜZBASAN imzasına 03.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği, ancak temyiz dilekçesinin ekinde yer alan Trakya Üniversitesi Hastanesince düzenlenmiş epikriz raporuna göre Şenay DÜZABASAN'ın tebligatı almaya ehil olmadığı anlaşıldığından, sanığa yapılan tebligatın geçersiz ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek edilerek yapılan incelemede;
Sanığın, üzerine atılı hakaret suçunu alenen işlediği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.’nun 53/1. maddesi uygulanırken, (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceği, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılacağı gözetilmeden, sanığın hapis cezasının infazı süresince TCK. 53/1. maddesindeki haklardan mahrumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''sanığın Hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına'' ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, ''5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/1641, K. 2013/23674, 21 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama