Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/16911 K.2014/1854

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hakaret suçunu duruşma salonundan çıkarılırken işlemesine ve tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın, hakkında TCK'nın 125/4 ve 58. maddelerinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın savunmasında çocuk yaşta geçirdiği bir rahatsızlık nedeniyle sinir hastası olduğunu belirtmesi, sanığın annesinin de bu hususu doğrulaması ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde, sanığın halen İstanbul Nöropsikiyatri Hastanesinde tedavi gördüğüne dair beyanı karşısında, suç tarihinde sanığın akıl hastalığı bulunup bulunmadığı, cezai ehliyetinin tam olup olmadığı ve TCK'nın 32. maddesinden faydalanmasının mümkün olup olmadığı hususlarının sağlık kurulu raporu ile tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre,

a- Sanığın, duruşma salonundan çıktığı sırada sarf ettiği “on sene daha yatarım, ama çıkarım” sözlerinin ne şekilde tehdit suçunu oluşturduğu tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

b- Sanığın TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,