Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/16998 K.2014/3846

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tutuklu kaldığı süre 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmemiş ise de infaz sırasında nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temiyz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 Sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırının beşgün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı "suçun işleniş biçimi," göz önüne alınarak hapis cezası belirlenirken aynı gerekçeler gösterilerek alt sınırdan uzaklaşılıp 60 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle kararda çelişkiye neden olunması,

2- Sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın

aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan "TCK.nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine"