Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17031 K.2013/19430

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 gün ve 6217 Sayılı Kanunun 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

a- Sanık ...'ın atılı suçları işlediğine dair diğer sanık ...'ın atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında mahkumiyete yeterli ve inandırıcı delil olmadığı gözetilerek, sanık ...'ın atılı suçlardan beraati yerine, atılı suçları işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu da denetime olanak verecek şekilde kararda tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Kabule göre de;

aa- Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği kabul edildiğine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

bb- Kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmaması,

cc- Yargılama giderlerinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,