Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17168 K.2014/7618

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-)Katılanın cüzdanının sanık tarafından çalındığının iddia edildiği olayda, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini savunduğu, olayı gören herhangi bir tanığın bulunmadığı, parmak izi ve benzeri bir biyolojik delilin olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin mahkemede vicdani kanaatin oluşmasını sağlayan kanıtlar gösterilmeden, eyleminin TCK’nın 160.maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususu da tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 34/1 ve 230.maddelerine aykırı davranılması,

II-) Kabul ve uygulamaya göre de,

1-)Katılanın anlatımlarına göre 22.05.2010 günü saat 20:30 sıralarında cüzdanını kaybettiği, olay günü Eskişehir İlinde güneşin saat 20:16'da battığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi uyarınca gece vakti deyiminden güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresinin anlaşılması gerektiği de gözetilerek, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, TCK'nın 143.maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

2-)Sanığın önceden işlemiş olduğu hırsızlık suçundan dolayı Kütahya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 200/911-20 sayılı ve 14.01.2010 tarihli ilamı ile verilen hapis cezası “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanması” seçenek yaptırımına çevrildiğinden ve 5237 sayılı

TCK'nın 50/1-d. maddesi uyarınca uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbir olduğundan, anılan ilamda hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hükmünün bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-) 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,