Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17392 K.2013/20705

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Katılanın konutuna belirlenemeyen bir saat diliminde açık olan pimapen pencereden girerek konutta bulunan katılana ait bir miktar parayı, banka kartlarını, cep telefonunu ve otomobilin anahtarını alarak, haksız surette ele geçirdiği araca ait anahtar ile de konutun garajında ... halinde, kapıları kilitli olan otomobilin kapılarını açıp çalıştırarak hırsızlık suçunu işlediği anlaşılan sanığın eylemine uyan suç tarihinde yürürlükteki 765 sayılı TCK.nun 493/2, 522 (pek fahiş), 55/3, 59/2. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/2-d, 31/3, 62/1, 116/1, 31/3,

62/1. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması, sanığın lehine olacak hükmün tespiti amacıyla yapılan karşılaştırma ve kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 31/2 maddesinin 01.06.2005 ile 08/07/2005 tarihleri arasında yürürlükte olan ve sanık lehine olan şekline göre, suç tarihinde 15-18 yaş arasında bulunan sanık lehine olarak 1/2 oranında indirim yapılmış olması karşısında,

lehe olan Kanunun 5237 sayılı TCK olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa değinen bozma düşüncesine ve yargılama aşamasında sanığın talimat mahkemesince alınan 03.05.2007 tarihli sorgusunda yüklenen suçlamayı kabul etmediğinden uzlaşmak istemediğine dair açık beyanı karşısında yeniden uzlaşma işlemlerinin yapılmasına gerek bulunmadığından tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozmak suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanunun 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, düşme hükmü yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,