Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/17655 K.2014/5057

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Kanunun 35/1-2. cümlesi ve TCK.nın 31/3. maddesi hükümleri birlikte gözetildiğinde, bu yaş gurubunda olan çocuklara sosyal inceleme raporu alınması için yasal bir zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

2-Oluşa ve dosya içeriğine göre; suça sürüklenen çocuğun, yargılaması ayrı yürütülen sanık ile birlikte, suç konusu kalorifer peteklerini el arabasına yükleyip, suç yeri olan lojmanlardan ayrılıp sokakta götürdükleri sırada, suç mahalline yakın yerdeki sokak üstündeki kafede çay içen lojmanlardaki tadilat işini yürüten tanıklar Aydın ve Agün'ün, el arabasındaki kalorifer peteklerinin söktükleri kalorifer petekleri olduğunu anlayıp suça sürüklenen çocuk ve sanığı kalorifer petekleri ile yakaladıkları olayda, kesintisiz takip olmadığı ve suçun tamamlanmış olmasından dolayı tebliğnamedeki teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkin bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 3. fıkrası, “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz” şeklinde olup; somut olayda, mahkum olunan ceza süresinin 1 yıl 1 ay 10 gün olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi yasaya açıkça aykırılık oluşturduğu gibi bu husus aleyhe değiştirmeme yasağı kapsamında da değerlendirilemez. Bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkındaki hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 51/3 maddesi uyarınca deneme süresinin tayin olunan hapis cezasından az olacak şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,